3.1 Kreator zawartości
Kreator zawartości, tak jak wszystkie inne kreatory w Windows, jest pewnym programem działającym wewnątrz zasadniczej aplikacji. Zadaniem każdego kreatora jest automatyczne wykonywanie pewnych skomplikowanych i pracochłonnych czynności z jak najmniejszym udziałem użytkownika. Kreator po uruchomieniu najpierw wyświetla kolejne okna dialogowe z pytaniami do użytkownika, próbując jak najdokładniej poznać jego potrzeby. Potem za kulisami szybko wykonuje całą czarną robotę; na koniec wyświetla swoje dzieło. Zadaniem naszego Kreatora zawartości jest utworzenie prezentacji. Użytkownik musi szczerze i dokładnie odpowiadać na wszystkie pytania kreatora, a potem wypełnić prezentację własną treścią.
Sposoby uruchomienia kreatora:
- Jeżeli dopiero uruchomiliśmy PowerPointa i na ekranie pokazało się początkowe okno aplikacji, to klikamy w przycisk opcji Kreatora zawartości, a potem w przycisk OK.
- Gdy nie mamy dostępu do początkowego okna dialogowego, dajemy polecenie Plik
Nowy. Wyświetli się okno dialogowe Nowa prezentacja; wybieramy zakładkę Ogólne i klikamy dwukrotnie w ikonę Kreator zawartości (tę z ukośną kreską).
Kreator zgłasza się. Na ekranie ukazało się jego pierwsze okno dialogowe.
Po lewej stronie widać kolejne etapy pracy kreatora. Ten schemat blokowy będzie nam towarzyszył w każdym oknie dialogowym kreatora. Dzięki niemu łatwiej można się zorientować, w którym miejscu jesteśmy i jak się dostać do wybranego okna dialogowego. Zielony kwadracik pokazuje bieżące miejsce pobytu.
Kliknij w przycisk Dalej. Pojawia się następne okno kreatora.
Zielony kwadracik przesunął się o jedną pozycję w dół. System pyta, jakiego typu prezentację chcemy utworzyć. W pionowej kolumnie znajdują się przyciski z kategoriami prezentacji. Po kliknięciu w wybrany przycisk na liście z prawej strony otrzymasz typy prezentacji należące do danej kategorii. Klikając kolejno w przyciski możemy zapoznać się z dostępnymi typami. Widoczne są tylko tytuły, jeżeli chcemy zobaczyć większy wybór, to klikamy w przycisk Dodaj, który przeniesie nas do okna dialogowego Wybierz szablon prezentacji. Tam możemy wybrać typ prezentacji spośród wszystkich dostępnych szablonów. Po wybraniu jakiegoś szablonu klikamy w przycisk OK. Automatycznie wracamy do okna dialogowego kreatora, a do listy z prawej strony zostanie dołączony wybrany szablon.
Po wybraniu typu prezentacji podświetlamy go kliknięciem myszy i klikamy w przycisk Dalej. Wyświetla się kolejne okno dialogowe Kreatora zawartości.
Zielony kwadracik w lewej części okna konsekwentnie przesuwa się w dół. Obecnie znajduje się obok napisu Styl prezentacji. Ustawienia w tym oknie są jasne.
Po dokonaniu ustawień klikamy w przycisk Dalej. Na ekranie ukazuje się kolejne okno dialogowe Kreatora zawartości.
W tym oknie podajemy informacje, które wyświetlą się na slajdzie tytułowym i w stopce slajdów. Do pola tekstowego Tytuł prezentacji wpisujemy tytuł swojej nowej prezentacji. Do następnego pola wpisujemy tekst stopki, jeżeli przewidujemy jej użycie. Zaznaczenie pól wyboru spowoduje umieszczenie w każdym slajdzie odpowiednio daty aktualizacji prezentacji oraz numeru slajdu. Będąc w dalszych oknach kreatora możemy cofnąć się do okien, w których już byliśmy i zmienić zapisy, klikając w przycisk Wstecz.
Po wprowadzeniu wszystkich niezbędnych informacji klikamy w przycisk Dalej. Wyświetla się końcowe okno dialogowe kreatora.
Zapoznajemy się z końcowymi wskazówkami i klikamy tym razem w przycisk Zakończ. Po opuszczeniu ostatniego okna system tworzy dla Nas prezentację. Wymaga ona jeszcze nieco pracy. Trzeba umieścić na slajdach tekst, rysunki i różne inne własne obiekty. Należy także zastosować odpowiednie przejścia między slajdami i efekty animacji tekstu, które zostaną omówione w dalszych rozdziałach. Drugim sposobem tworzenia prezentacji jest wykorzystanie Szablonu prezentacji. Jest on zestawem slajdów wymagających jeszcze dalszej obróbki. W miejsce zapisanych haseł należy wstawić własny tekst i różne sugerowane obiekty. Każdy szablon prezentacji ma domyślnie ustawiony wygląd (kolor tła, formatowanie tekstu, kolory wstawionych obiektów). Zadaniem szablonu prezentacji jest utworzenie zestawu slajdów z zapisanymi sugestiami zagadnień, jakie powinny być omówione w czasie pokazu, i obiektów do wstawienia. Jest to pewnego rodzaju pomoc merytoryczna. Utworzony według szablonu prezentacji zestaw slajdów może nam odpowiadać pod względem zawartości, ale możemy jeszcze zastosować w nim inne formatowanie. Do tego służy Szablon projektu, który jest zestawem parametrów definiujących szeroko pojęty wygląd prezentacji. Określa on kolorystykę tła, formatowanie tekstu, kolory obiektów itd. Prezentacja składa się z pewnej liczby slajdów, które można oglądać w różny sposób. Dzięki temu możemy zobaczyć szczegóły jednego slajdu w dużym powiększeniu lub uzyskać na ekranie panoramiczny widok wielu slajdów i zmieniać ich kolejność. Możemy również wyświetlić sobie tylko tekst prezentacji. Kolejne sposoby przeglądania slajdów uzyskujemy w menu Widok lub wybierając odpowiedni przycisk Czasami łatwiej i wygodniej jest korzystać z paska narzędzi niż z poleceń menu, zwłaszcza że w tym programie wyjątkowo często używa się myszy.
3.2 Szablony prezentacji
Tworzenie nowej prezentacji z szablonu jest bardzo proste. Wydajemy polecenie Plik Nowy. Wyświetli się znane okno dialogowe Nowa prezentacja. W nim wybieramy zakładkę Prezentacje i klikamy dwukrotnie w ikonę odpowiedniego szablonu. W ten sposób utworzyliśmy prezentację, która wymaga jeszcze sporo pracy.
3.3 Szablony projektów
Po wydaniu polecenia Format Zastosuj szablon projektu(lub Zastosuj projekt) wyświetla się okno dialogowe. Z listy po lewej stronie wybieramy jeden z projektów i klikamy w przycisk Zastosuj. Slajdy naszej prezentacji zmienią wygląd zgodnie z wybranym szablonem projektu.
3.4 Widoki
na lewym końcu poziomego paska przewijania.
.
W tym widoku widzimy jeden slajd. Na dole ekranu znajduje się pasek stanu, a na nim od lewej kolejno: numer slajdu, liczba slajdów, nazwa szablonu. Na górze są wyświetlone paski narzędzi: Standardowy i Formatowanie. Jeszcze wyżej jest pasek menu i pasek tytułu. Przy lewej krawędzi ekranu widać szczątkowy panel konspektu, w którym widać schemat całej prezentacji z wyróżnionym slajdem bieżącym.
.
W tym widoku widzimy trzy panele. Największy jest panel konspektu. Mamy w nim jakby streszczenie prezentacji. Zawiera on tylko tekst. Każdy slajd jest oznaczony ikoną. Z lewej strony ikony widać numer slajdu, a z prawej - jego tytuł. Pod tytułem znajduje się tekst wstawiony do slajdu (w postaci listy lub normalnego tekstu). W tym widoku możemy do slajdów wprowadzać tekst lub zmieniać już napisany. O użyciu widoku Konspekt informuje nas stosowny napis na pasku stanu. Po lewej stronie okna może pojawić się pasek narzędzi Konspekt. W panelu slajdu mamy pomniejszony widok bieżącego slajdu. W panelu notatek znajdują się notatki dotyczące bieżącego slajdu.
.
W tym widoku na trzech oddzielnych panelach mamy połączenie trzech widoków podstawowych. W panelu slajdu widać bieżący slajd w widoku Slajd. Przy lewej krawędzi ekranu wyświetla się panel konspektu, w którym widać prezentację w widoku Konspekt. w prawym dolnym rogu okna programu znajduje się panel notatek, w którym widać notatki związane z bieżącym slajdem.
.
W tym widoku widoku widzimy jednocześnie więcej slajdów. Korzystając z pasków przewijania, możemy dotrzeć do każdego ze slajdów. Trudno w tym widoku odczytać tekst, ale mamy panoramiczne spojrzenie na całą prezentację. Możemy ocenić wrażenie, jakie stwarzają zastosowane kolory i wstawione obiekty. Obok każdego slajdu jest jego numer i ewentualne oznaczenie przejścia, animacji i wartości taktowania. W tym widoku jesteśmy w stanie ocenić, czy kolejność slajdów jest prawidłowa. Aby zmienić kolejność, kliknięciem zaznaczamy slajd, który chcemy przenieść, i przeciągamy go myszą w nowe miejsce. Na pasku stanu są wyświetlane informacje o rodzaju widoku. Na górze ekranu mamy paski narzędzi Standardowy i Sortowanie slajdów.
W tym widoku, który przywołujemy poleceniem Widok Strona notatek, widzimy stronę przeznaczoną na notatki. Na górze widzimy slajd, który aktualnie jest wyświetlany publiczności, a pod spodem jest miejsce na tekst z komentarzem do prezentacji, który jest widoczny na monitorze prelegenta. Aby w widoku strony notatek wprowadzić tekst komentarza, należy powiększyć widok za pomocą listy Powiększenie, kliknąć obszar notatek i wpisać tekst. Tekst notatek jest również wyświetlany w widokach Normalny i Konspekt, w specjalnym panelu notatek.
.
W tym widoku nie można zmieniać slajdów, tylko wyswietlać je kolejno, tak jakbyśmy przeprowadzali pokaz. Tylko ten widok pozwala w pełni ocenić zastosowane animacje, odtworzyć wstawione obiekty filmowe i efekty dźwiękowe. Na ekranie widzimy tylko jeden slajd. Do następnego slajdu przechodzimy przez kliknięcie myszą, naciśnięcie klawisza N, Enter lub PgDn, a do poprzedniego - przez dwukrotne naciśnięcie klawisza P lub PgUp. Przerywamy pokaz i opuszczamy ten widok po dwukrotnym naciśnięciu klawisza Esc. W tym wioku nie mamy dostępu do menu ani pasków narzędzi. Możemy jednak wyświetlić sobie menu podręczne, klikając prawym przyciskiem myszy. Z tego menu możemy wybrać następny slajd do pokazania, zakończyć pokaz, zmienić kolor pióra kreślącego po slajdzie lub wyświetlić okno do wprowadzenia notatek czy zapisania zadań.
Do tego widoku przechodzimy poleceniem Widok Wzorzec Wzorzec slajdów. Jest on podobny do widoku Slajd. Możemy w nim tworzyć i modyfikować tzw. wzorzec slajdów, który omówimy w następnym rozdziale.3.5 Paski poleceń
W programie PowerPoint, tak jak w pozostałych aplikacjach pakietu MS Office, wprowadzono pojęcie paska poleceń. Jest to pojęcie ogólniejsze niż pasek narzędzi czy pasek menu, z którymi mieliśmy dotychczas do czynienia. Paski poleceń mogą bowiem zawierać zarówno polecenia menu, jak i przyciski narzędzi.
W wersji 2000 programu PowerPoint (i w innych aplikacjach pakietu Office 2000) nie wszystkie pozycje na paskach poleceń wyświetlają się od razu. Niektóre są ukryte. Aby do nich dotrzeć, musimy w menu kliknąć pozycję 
, a na pasku narzxędzi w przycisk Więcej przycisków 
. Polecenia ukryte pokażą się w menu na nieco jaśniejszym tle, a przyciski ukryte - na rozwijanej palecie. Jeżeli użyjemy jakiegoś przycisku lub polecenia ukrytego, to od tej pory będzie to pozycja jawna - będzie ją od razu widać na pasku lub w menu.
W poniższym wykazie opisujemy krótko każdy z pasków PowerPointa w postaci standardowej, czyli tuż po zainstalowaniu programu (zawartość takiego paska użytkownik może zmieniać).